กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 33 กลอุบายแพรวพราวของเหมยซวงจวี๋
เขาคิดว่าอย่างไรเสียหลังอู่ชิงเหยียนจากไป เรือนนี้ก็ต้องถูกทิ้งร้างอยู่แล้ว ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาสู้พาสาวใช้เหล่านั้นมาไว้ที่นี่เสียตั้งแต่เนิ่น ๆ จะได้บีบให้อู่ชิงเหยียนย้ายออกไปพอดี!
อู่ชิงเหยียนมองพ่อบ้านที่ขวางอยู่ตรงหน้าแล้วสูดจมูกเบา ๆ ทำไมนางถึงได้กลิ่นแผนร้ายลอยมาเช่นนี้?
จะให้นางย้ายเรือน แต่กลับไม่มีคนช่วยขนเงิน หรือพวกเขาคิดจะให้นางทิ้งเงินไว้ที่นี่ รอให้คนอื่นได้กลิ่นแล้วมาขโมยไป?
เอ๊ะ? เดี๋ยวก่อน…
“ใครเป็นคนสั่งให้บ่าวชายหยุดพัก?”
พ่อบ้านชะงักไป คิดไม่ถึงว่าอู่ชิงเหยียนจะถามเช่นนี้ เขาครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วตอบตามจริง “ย่อมเป็นฮูหยินใหญ่ขอรับ ฮูหยินใหญ่ของพวกเราเอาใจใส่บ่าวไพร่มาโดยตลอด”