เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 ฮูหยินใหญ่ ท่านจะตีหรือไม่ตี?
อู่เจิ้นกังฟังคำพูดของอู่ชิงเหยียนแล้วขมวดคิ้ว เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้าให้เหมยซวงจวี๋ “ชิงเหยียนพูดมีเหตุผล”
เหมยซวงจวี๋ทำหน้าเหวอ “ท่านพ่อ ข้าไม่กล้าจับแม้แต่ไก่สักตัวนะเจ้าคะ!”
ที่จริงนางไม่ใช่ว่าจะลงมือไม่ได้ เพียงแต่เรื่องตรงหน้านี้ยิ่งมองก็ยิ่งมีพิรุธ นางรู้สึกอยู่ตลอดว่าอู่ชิงเหยียนนังเด็กชั่วนั่นคงไม่ได้หวังดี
อู่ชิงเหยียนรู้อยู่แล้วว่าเหมยซวงจวี๋ไม่มีทางยอมทำตามแต่โดยดี จึงไม่ร้อนใจ เพียงพยักหน้าแล้วเอ่ยต่อ “ฮูหยินใหญ่เกิดในตระกูลผู้ดีมีชาติตระกูล ย่อมไม่ควรทำเรื่องบู๊ล้างผลาญเช่นนี้ เพียงแต่เรื่องเมื่อคืน ฮูหยินใหญ่บกพร่องต่อหน้าที่ อย่างไรชิงเหยียนก็ปิดบังคนภายนอกได้ แต่ปิดบังฮูหยินผู้เฒ่าไม่ได้...”
เวลานี้เหมยซวงจวี๋อยากกัดอู่ชิงเหยียนให้ตายคาปากเหลือเกิน นางหันขวับไปจ้องด้วยความโกรธจนขนลุกชัน ดีเหลือเกิน! ถึงกับยกฮูหยินผู้เฒ่ามาข่มนาง!