ตอนที่ 148 ข้ามาช้าไปหลายสิบปี เจ้าโกรธหรือไม่

ตอนที่ 148 ข้ามาช้าไปหลายสิบปี เจ้าโกรธหรือไม่

เซิ่งหลิงเย่เห็นเฮ่อเถาเอ่ยเช่นนี้ ก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่าท่านเซียนเฮ่อเถาจะใส่ใจเรื่องนี้

เขาเคยคิดว่าท่านเซียนไม่ใส่ใจความเป็นความตายของสำนักเลยแม้แต่น้อย

ต่อมาเขาจึงพบว่าแม้ท่านเซียนจะดูเหมือนไม่เคยยุ่งเกี่ยวความเป็นความตายของสำนัก แต่นางก็ไม่เคยยืนดูดายอย่างเย็นชาเช่นกัน

หรืออาจกล่าวได้ว่า ดูเหมือนท่านเซียนเฮ่อเถาจะใส่ใจอนาคตของสำนักเป็นอย่างยิ่ง และให้ความสำคัญกับศิษย์ของสำนักอย่างแท้จริง

“ในเมื่อยามนี้ใส่ใจศิษย์สำนักถึงเพียงนี้ ไฉนจึงไม่เข้าสำนักเล่าขอรับ” เซิ่งหลิงเย่อยากรู้อยากเห็นยิ่งนัก

หากสำนักมีบรรพชนหนึ่งพันปีคอยคุ้มครองดูแล ศิษย์สำนักย่อมต้องมีความเชื่อมั่นมากยิ่งขึ้นอย่างแน่นอน

สิทธิ์ในการออกเสียงของเฮ่อเถาก็ย่อมสูงส่งยิ่งนักเช่นกัน

อยากจะรับสมัครศิษย์อย่างไร ก็ย่อมรับสมัครศิษย์อย่างนั้นได้ตามใจ