ตอนที่ 147 ยุ่งเรื่องชาวบ้านให้น้อยจึงจะมีชีวิตยืนยาว

ตอนที่ 147 ยุ่งเรื่องชาวบ้านให้น้อยจึงจะมีชีวิตยืนยาว

เฮ่อเถามองสีหน้าของเซิ่งหลิงเย่ กลับรู้สึกตื่นตระหนกอยู่บ้าง

จี๋เสียงเป็นผู้นางแนะนำให้เสี่ยวเหวิน และเสี่ยวเหวินก็โปรดปรานลูกศิษย์คนนี้ยิ่งนัก

การเฝ้ามองลูกศิษย์ตายในสนามรบ เรื่องเช่นนี้ในโลกบำเพ็ญมิใช่สิ่งที่พบเห็นได้ยาก

ดังเช่นลู่ชิง ดังเช่นอิ๋นหลิ่ว ดังเช่นเหล่าศิษย์พี่ ศิษย์พี่หญิง และศิษย์ร่วมสำนักที่นางเคยพบเห็น ยามที่พวกเขาตายในสนามรบ ต่างมีอายุเพียงสิบกว่าปีถึงยี่สิบกว่าปี และยังไม่ถึงวัยสามสิบปีกันทั้งสิ้น

ย่างเท้าก้าวสู่หนทางบำเพ็ญเซียน ก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะต้องก้าวมาถึงจุดนี้

เสี่ยวเหวินนับได้ว่าเป็นบุคคลระดับตำนาน ฉากเหตุการณ์เยี่ยงนี้ที่เขาเคยเผชิญย่อมมิได้น้อยไปกว่าตัวนางเอง

ทว่ารู้ก็ส่วนรู้ ในฐานะเผ่ามนุษย์ ย่อมต้องมีความรู้สึกส่วนตน