เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 47 เจ้าหนูคนนี้พูดจาเพ้อเจ้ออันใดกัน?
“หญ้าเก้าชั้นหรือ เอาอายุเท่าใดกันเล่า วิหคหลีชิงไป๋มีทั้งธาตุน้ำและธาตุลม เจ้าจะเอาธาตุน้ำหรือธาตุลมเล่า” เฮ่อเถามือหนึ่งคว้าหญ้าวิญญาณเปล่งแสงเก้าสีไว้หลายต้น อีกมือหนึ่งก็เขี่ยเอาแก่นมารสีเขียวอมขาวออกมาสองสามก้อน
เมื่อเห็นท่าทางที่นางเอาแต่เขี่ยแก่นมารโยนทิ้งลงบนพื้นไม่หยุด ดวงตาของฟางซั่วแทบจะถลนตกลงไปบนพื้น
สิ่งของเหล่านั้นเขาสามารถสัมผัสถึงกลิ่นอายได้ทั้งหมด
ล้วนเป็นแก่นมารระดับสูงทั้งสิ้น แม้กระทั่งแก่นมารของวิหคหลีชิงไป๋ในมือนาง ก็ยังเป็นระดับสูง
เป็นเพราะพวกเขาไม่อาจจับสัตว์อสูรมารระดับสูงได้ ถึงได้เลือกสัตว์อสูรมารระดับกลาง
หญ้าเก้าชั้นมีอีกนามว่าหญ้าคืนวิญญาณ ทว่าหนึ่งปีงอกงามหนึ่งครา ไฉนจึงยังมีจำนวนปีอีกเล่า