เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 46 ขุยหมิงอันใดกัน เรียกว่าเสียงวัวร้องยังจะเข้าทีกว่า
เฮ่อเถาไม่ถนัดการต่อสู้จริง ๆ ทั้งยังไม่ค่อยถนัดการป้องกันเท่าใดนัก
สิ่งที่นางใช้ได้ดีที่สุดก็คือหมัด และสิ่งที่ชำนาญที่สุดก็คือการยืมแรงตีแรง
ในฐานะเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง รูปร่างไม่นับว่าสูงใหญ่ พละกำลังก็ไม่นับว่ามากมาย การเป็นศิษย์รับใช้ในสำนักนั้นช่างตรากตรำยิ่งนัก
หากเรียนรู้การทำงานของแรงต่าง ๆ ไม่เป็น แล้วอาศัยเพียงกำลังดิบฝืนทนเข้าแลก เช่นนั้นกล้ามเนื้อเอวคงได้เคล็ดขัดยอกจนเสื่อมถอยเป็นแน่
เฮ่อเถาไม่อยากเป็นเหมือนย่าของตนเอง พอถึงวันที่มีลมฝนฟ้าครึ้ม แม้แต่จะเดินก็ยังยากลำบาก
แม้ว่าผู้บำเพ็ญเซียนโดยทั่วไปจะไม่มีโรคภัยเหล่านี้ก็ตาม
ทว่าเฮ่อเถาเป็นผู้รั้งท้ายที่ถูกสำนักต่าง ๆ เกลี้ยกล่อมให้ถอนตัว เผื่อว่าวันใดวันหนึ่งนางกลายเป็นคนธรรมดาขึ้นมา เช่นนั้นก็คงยังปวดเอวเมื่อยหลังอยู่ดี