ตอนที่ 17 ย่อมต้องแสร้งไม่รู้อันใดทั้งสิ้น

ตอนที่ 17 ย่อมต้องแสร้งไม่รู้อันใดทั้งสิ้น

“ไม่แน่ชัด ก่อนหน้านี้อาจารย์เคยมาสำรวจเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้เมื่อหนึ่งปีก่อน ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติ ภายหลังไม่ได้เกิดเรื่องแปลกประหลาดอันใด จึงมิได้สนใจอีก” เด็กหนุ่มส่ายหน้า พลางนึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าในอาณาเขตสำนักเทียนจ้าวของพวกเขาจะมีกลิ่นอายของเผ่ามารปรากฏขึ้นมาได้

นับตั้งแต่ราชันมารถูกสังหาร เหล่าแม่ทัพมารที่หลบหนีไปต่างก็ซ่อนตัวไม่ยอมปรากฏกาย

มีเพียงเผ่ามารและสัตว์อสูรมารบางส่วนที่เพ่นพ่านไปทั่ว ทำให้ทั่วทั้งโลกบำเพ็ญยุ่งจนหัวหมุน

ประกอบกับศิษย์สำนักในยามนี้ด้อยคุณภาพเกินไป แม้แต่สัตว์อสูรมารธรรมดายังต้องใช้ศิษย์หลายคนร่วมมือกันล้อมโจมตี

ยิ่งมิต้องเอ่ยถึงสัตว์อสูรมารระดับสูงเหล่านั้น หากพลั้งเผลอแม้เพียงนิด ย่อมต้องพินาศทั้งกองทัพ