กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 13 ผู้ที่ปรารถนาจะเลื่องชื่อชั่วนิรันดร์จะยอมเสียเวลาได้อย่างไร
ลู่เฉาเซิงมองดูสีหน้าของเฮ่อเถาตรงหน้าที่ดูไม่สู้ดีนัก จึงบังเกิดความกังวลอยู่บ้าง
แม้นางจะดูคล้ายมีอายุเพียงสิบสี่สิบห้าปี ทว่าแท้จริงแล้วกลับมีอายุถึงหนึ่งพันปี หรือว่าเมื่อครู่นี้จะกระทบกระเทือนร่างกายเข้าจริง ๆ
“ผู้อาวุโส ท่านมิเป็นอันใดใช่หรือไม่ขอรับ” ลู่เฉาเซิงเอ่ยถามอย่างหยั่งเชิง
“ไม่เป็นไร ค่ายกลนี้เจ้าจงนำไปศึกษาดูเอาเองเถิด อย่าได้ไปบอกผู้อื่นว่าเจ้ารู้จักเฮ่อเถา เข้าใจหรือไม่” แม้เฮ่อเถาจะรู้ว่าลู่เฉาเซิงมิใช่คนปากมากประเภทนั้น ทว่าก็ยังคงต้องเอ่ยเตือนสักประโยค
“เพราะเหตุใดหรือขอรับ หากประมุขรู้ว่าผู้อาวุโสยังมีชีวิตอยู่ ย่อมต้องดีใจอย่างยิ่งเป็นแน่” ลู่เฉาเซิงยังคงมีความเชื่อมั่นในตัวประมุขสำนักเทียนจ้าว
ทว่าเฮ่อเถากลับมิได้บอกเหตุผล
เรื่องที่สำคัญที่สุดยังคงเป็นเรื่องที่นางสามารถมีชีวิตอยู่ได้ถึงหนึ่งพันปีกระมัง