ตอนที่ 12 เพราะเขาสมควรแล้วจริง ๆ

ตอนที่ 12 เพราะเขาสมควรแล้วจริง ๆ

เฮ่อเถาเห็นสีหน้ากังขาของลู่เฉาเซิง ก็รู้ได้ทันทีว่าตนกล่าวคำพูดที่ดูเป็นยุคปัจจุบันเกินไปหน่อย

มาถึงโลกบำเพ็ญแล้ว ย่อมไม่มีผู้ใดเจาะจงเลือกหลักวิทยาศาสตร์

ดั่งเช่นที่ผู้คนในยุคปัจจุบันต่างศึกษาวิจัยทั้งเรื่องการชักนำสายฟ้าและสายล่อฟ้า นั่นเป็นเพราะสายฟ้ามีทั้งคุณและโทษต่อมนุษยชาติ

ทว่าโลกบำเพ็ญกลับคิดว่าสายฟ้าคือโทสะของแม่ทัพเทพ หากคนผู้นี้ถูกสายฟ้าฟาด ก็จะคิดเพียงว่าคนผู้นี้ไปทำเรื่องชั่วช้าอันใดมาหรือไม่

ไม่คิดเลยแม้แต่น้อยว่าตามร่างกายมีโลหะอยู่หรือไม่ หรือยืนอยู่ใต้ต้นไม้บนที่สูง หรือเป็นเพียงแค่โชคร้ายเท่านั้น

“ความหมายของข้าก็คือ ขอเพียงนำอัสนีสวรรค์ลงสู่พื้นดินในยามที่เคราะห์สายฟ้ามาถึงก็พอแล้ว” เฮ่อเถาอธิบาย

ลู่เฉาเซิงกังขาอยู่บ้าง นำเคราะห์สายฟ้าลงสู่พื้นดินจะมีประโยชน์อันใด