ตอนที่ 10 ตระกูลลู่หน้าหนาไร้ยางอายถึงเพียงนี้เชียว

ตอนที่ 10 ตระกูลลู่หน้าหนาไร้ยางอายถึงเพียงนี้เชียว

เฮ่อเถาเองก็นึกไม่ถึงว่าการได้พบพานลู่ชิงอีกครั้งในรอบหนึ่งพันปี จะเกิดขึ้นภายในศาลบูชาของเขา

นางทอดมองศาลบูชาอันโอ่อ่าสง่างามแห่งนี้ ตรงตำแหน่งกึ่งกลางประดิษฐานไว้ด้วยภาพวาดขนาดใหญ่ยักษ์บานหนึ่ง

บนผืนภาพวาดสะบัดพู่กันเป็นบุรุษหนุ่มรูปงามยืนไพล่หลังสะพายกระบี่

กระบี่ยาวลวดลายอัสนีเล่มนั้น ละม้ายคล้ายกับกระบี่ประจำกายของลู่ชิงมิมีผิดเพี้ยน

เพียงแต่ฝีแปรงที่วาดออกมาดูคล้ายคลึงเพียงสามส่วนกระมัง

ลู่เฉาเซิงเห็นแม่นางน้อยผู้นี้มาอยู่เบื้องหน้าศาลบูชาของชิงจุนเจ่อแล้ว ยังคงแสดงสีหน้าท่าทางมิยี่หระอันใด

ถึงขั้นอาจหาญจ้องมองภาพวาดของชิงจุนเจ่อตรง ๆ

“เจ้ากล้าเอ่ยต่อหน้าภาพวาดของชิงจุนเจ่อหรือไม่เล่าว่าท่านชิงจุนเจ่อติดค้างเงินเจ้า หากโป้ปดมดเท็จ ย่อมต้องถูกฟ้าผ่าลงทัณฑ์เป็นแน่” ลู่เฉาเซิงเปิดปากเอ่ย