ตอนที่ 9 เจ้าหนี้ไม่รู้ตายไปอยู่ที่ไหนแล้ว

ตอนที่ 9 เจ้าหนี้ไม่รู้ตายไปอยู่ที่ไหนแล้ว

เฮ่อเถาใช้นิ้วคีบสายอัสนีสายเล็ก ๆ สายหนึ่งแล้วจิ้มลงไปบนตัวเสี่ยวเหวิน

เสี่ยวเหวินรู้สึกเพียงชาแปลบ ๆ หาได้มีความเจ็บปวดอันใดมากนัก เพียงแต่นึกสงสัยอยู่บ้างว่าท่านเซียนเฮ่อเถากำลังทำสิ่งใด

เขามองสีหน้าพึงพอใจบนดวงหน้าของท่านเซียนเฮ่อเถา ก็รีบรับปากนางในทันทีว่าตนจะตั้งใจบำเพ็ญเป็นอย่างดีแน่นอน

เฮ่อเถาย่อมไม่ใส่ใจว่าเสี่ยวเหวินจะต้องตั้งใจบำเพ็ญจริง ๆ หรือไม่ หากแต่นางรู้สึกว่าการที่ตนทำให้ความคิดเป็นจริงขึ้นมาได้นั้น ช่างสะใจยิ่งนักจริง ๆ

เมื่อมั่นใจว่าวันหน้าเสี่ยวเหวินจะสามารถบำเพ็ญได้ตามปกติแล้ว จึงวางใจลงจากเขา

“ท่านเซียนเฮ่อเถา ท่านต้องจำไว้ว่าให้รีบกลับมาให้เร็วหน่อยนะ พวกเราล้วนเป็นมนุษย์ มีชีวิตอยู่ได้ไม่นานหรอก” เสี่ยวเหวินมองเฮ่อเถาปีนหน้าต่างออกไป ก็เอ่ยเสริมขึ้นมาอีกประโยคหนึ่ง

คนในหมู่บ้านล้วนไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าเซียนเถาเถามีชีวิตยืนยาวมาเพียงใดแล้ว แต่ทว่าท่านย่ากลับรู้