ตอนที่ 4 ‘อัจฉริยะหนึ่งครั้งในพันปี’

ตอนที่ 4 ‘อัจฉริยะหนึ่งครั้งในพันปี’

หลังจากเฮ่อเถาแน่ใจว่าข้าวของสำหรับค้างแรมในคืนนี้ครบถ้วนแล้ว จึงโบกมือคราหนึ่ง แสงสว่างของค่ายกลพลันเลือนหายไปในพริบตา ตัวอักษรประหลาดเหล่านั้นก็สลายกลายเป็นควันจางหายไปเช่นกัน

“เจ้าจะไปทำสิ่งใด ตีหญ้าให้งูตื่นหรือ” เฮ่อเถาเอียงศีรษะมองเสี่ยวเหวินที่เดินเข้ามา เอ่ยถามทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ

เด็กคนนี้ปากก็บอกว่าตนเองเก่งกาจ แต่กลับไม่เชื่อใจตนเอง

ทว่าเช่นนี้ก็ดีมากแล้ว

อย่างน้อยจิตสำนึกเรื่องความปลอดภัยก็สูงล้ำ คนเช่นนี้ยามอยู่เพียงลำพังย่อมไม่เสียเปรียบ

“ข้าอยากดูว่ารอบข้างมีสัตว์หลบซ่อนอยู่หรือไม่ สัตว์ป่าบางตัวกลัวไฟ ทว่าสัตว์ป่าบางตัวกลับถูกแสงไฟดึงดูด ต้องดูให้แน่ใจว่ารอบข้างมีสัตว์หรือไม่ มิเช่นนั้นหากหลับไปกลางดึกแล้วถูกสัตว์ป่าแทะกินคงไม่รู้ตัว”