กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 481 เป็นเจ้าเองเหรอ?
“รุ่นพี่อาโอะ ข้าเสียเพื่อนร่วมชั้นไปตั้งหลายคน”
เสียงของเทรุมิ เมย์ยังเจือสะอื้นอยู่ รอยน้ำตาบนใบหน้าก็ยังไม่แห้ง
“อย่างน้อยพวกเราก็ยังมีชีวิตอยู่”
อาโอะมือแตะบาดแผลที่เพิ่งพันผ้าไว้ ถ้าเขาไม่ได้ทำตัวให้เงียบเชียบ ป่านนี้คงไม่มีโอกาสได้มายืนคุยกับเทรุมิ เมย์แล้ว
แต่กลับมองไม่เห็นความดีใจที่รอดชีวิตอยู่บนใบหน้าของเขาเลย เขารู้ดีว่าตราบใดที่สงครามยังไม่จบ ไม่แน่ว่าครั้งหน้าเขาอาจต้องตายในสนามรบก็ได้
“พวกเราจะมีชีวิตอยู่ได้นานแค่ไหนกัน?”
แววตาของเทรุมิ เมย์ไร้ประกาย เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าสงครามจะน่ากลัวถึงขนาดนี้
ไม่ว่าจะตอนอยู่โรงเรียนนินจาหรือในหมู่บ้าน เธอก็เป็นอัจฉริยะที่ใคร ๆ ต่างจับตามอง ทั้งยังมีขีดจำกัดสายเลือดถึงสองชนิด