กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 480 จนตรอก
“เห็นท่าเรือแล้ว”
โคนันยืนอยู่บนดาดฟ้าหัวเรือ มองไปยังที่ไกล ๆ ด้วยความตื่นเต้นจนแทบกระโดดโลดเต้น
ผ่านหมอกบาง ๆ ตรงหน้า เธอมองเห็นอู่เรือราง ๆ แล้ว
“ในที่สุดก็จะถึงสักที”
ยาฮิโกะลูบหน้าผาก น้ำเสียงฟังดูเหนื่อยใจนิด ๆ
บางทีเขาอาจไม่ชอบชีวิตกลางทะเล การเดินทางหลายวันทำให้เขาหงุดหงิดอยู่บ้างจริง ๆ
“เดินทางกันนานเหมือนกันนะ”
นางาโตะนับนิ้วคำนวณจำนวนวัน ท่าทางไม่มีแววประหม่าเลยสักนิด
พวกเขาออกจากแคว้นน้ำพุร้อน ผ่านแคว้นคลื่นที่ไม่มีนินจาหมอกอยู่นานแล้ว แล้วมุ่งตรงไปแคว้นน้ำ การเดินทางเลยกินเวลานานพอสมควร