เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 254 “ก้าวไปข้างหน้าอีกก้าวแล้วนะ”
ลู่เหยาเดินออกมาจากครัว ในมือถือถาดอาหาร “หูเจียว เข้ามานั่งสิ”
หูเจียวยืนอยู่หน้าประตู “เกิดอะไรขึ้น?”
ลู่เหยาหันกลับไปวางถาด แล้วเดินมาที่ประตู “หูเจียว มัวหยุดอยู่กับที่นาน ๆ ก็ไม่มีประโยชน์ ปล่อยไว้นานเกินไปก็ไม่ดี คิดซะว่านี่เป็นการติวครั้งสุดท้ายแล้วกัน เธออยากทำยังไงก็ทำได้เลย ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง ฉันก็จะอยู่ข้างเธอ”
หูฉีตัวน้อยคงไม่เข้าใจ เขาเอียงคอมองลู่เหยาอยู่ครู่หนึ่ง ผ่านไปหลายวินาทีถึงหันกลับไปมองหูเจียว ดวงตาเต็มไปด้วยความงุนงง
หูเจียวขมวดคิ้ว เม้มปากแน่น แล้วเงียบ ๆ หันหลังเดินจากไป
ตั้งแต่ตอนที่เขาปีนสะพานลอยแล้วได้รับการช่วยเหลือ เขาก็รู้สึกลู่เหยาเหมือนปีศาจ มองทะลุใจคนได้ง่าย ๆ อยู่เสมอ
ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังเหมือนไม่คิดจะเลี่ยงการขุดความคิดที่ซ่อนลึกที่สุดในใจคนออกมาด้วยซ้ำ
ผ่านเรื่องราวมามากมายขนาดนี้ ตอนนี้เขาอยากทำอะไรกันแน่?
หูเจียวมีแววตาหม่นลึก พอกลับถึงบ้านตระกูลหู ความคิดก็วนเวียนอยู่ในหัว