เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 ขอบคุณที่รักฉันมากมายถึงเพียงนี้
เซียวเจ๋อหยุดอยู่ตรงนั้น ลังเลไม่กล้าเดินต่อ
อัลเฟรดบินเข้าไปข้างหน้าแล้วตบเขาเบา ๆ “เป็นอะไรไป?”
เซียวเจ๋อส่ายหน้า
ชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนม้านั่งเหมือนจะรู้สึกได้ เขาหันมาเห็นเซียวเจ๋อกับอัลเฟรดก็ลุกขึ้นทันที แล้วก้าวยาว ๆ เข้ามาหาทั้งคนและมังกร
ชายหนุ่มมีหน้าตาเหมือนเซียวเจ๋อทุกอย่าง แต่สีหน้าและแววตากลับต่างกันลิบลับ
ใบหน้าอ่อนโยนของเขาเปื้อนรอยยิ้มบาง ๆ ดวงตาเป็นประกายสดใส ถึงเห็นเซียวเจ๋อเขาก็ไม่ได้ชะงัก พอเดินมาถึงก็คว้ามังกรอ้วนตัวน้อยเข้าไปกอด น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดีใจ “อาจารย์อัลเฟรด”
อัลเฟรดกางอุ้งเล็บออก ปล่อยให้ชายหนุ่มเอาแก้มมาถูไถ
แต่ผ่านไปพักใหญ่เขาก็ยังไม่ยอมปล่อย อัลเฟรดเลยออกแรงผลักเขาออก แล้วชี้ไปทางเซียวเจ๋อที่ยืนตัวแข็งอยู่ข้าง ๆ “เขาก็คือคนคนนั้น”
มือของเซียวเจ๋อที่ปล่อยอยู่ข้างตัวกำแน่นขึ้นมาทันที เขาต้องพยายามอย่างมากถึงจะห้ามตัวเองไม่ให้สั่นได้