เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 227 เธออยากเป็นคนแบบไหน?
อัลเฟรดบินออกมาจากกระเป๋าหนังสือ เห็นสวีเสี่ยวเสี่ยวดูหงอยเหงา มันจึงงอนิ้วเท้าสั้นๆ ป้อมๆ ไว้ที่หน้าอกก่อนจะคลายออก แล้วถามเบาๆ ว่า “เป็นอะไรไป?”
ตอนที่พวกเธอเพิ่งย้อนกลับไปในวัยเด็กของสวีเสี่ยวเสี่ยว เห็นแค่ตอนที่สวีเสี่ยวเสี่ยวในวัยเด็กเดินไปส่งเจินซินซินที่บ้าน แล้วถูกแม่ของเจินซินซินต้อนรับเข้าบ้านอย่างกระตือรือร้นเท่านั้น
เวลาผ่านไปนานมาก อีกทั้งตอนนั้นสวีเสี่ยวเสี่ยวยังเด็ก รายละเอียดหลายอย่างจึงจำไม่ค่อยได้แล้ว
ในการติวเข้มครั้งแรกอย่างเป็นทางการ สวีเสี่ยวเสี่ยวใช้วิธีหลีกเลี่ยงโดยการทำเป็นไม่สนใจเจินซินซิน
แต่ครั้งนี้ สวีเสี่ยวเสี่ยวเลือกใช้วิธีรับมือแบบเดียวกับตอนเด็ก เพื่อสัมผัสประสบการณ์นั้นใหม่อีกครั้งผ่านมุมมองของตัวเอง
สวีเสี่ยวเสี่ยวที่มีความนึกคิดของผู้ใหญ่แล้วน่าจะรู้สึกถึงความผิดปกติ จึงส่ายหน้าเบาๆ “ไม่เป็นไร เรากลับบ้านกันเถอะ”
คนหนึ่งกับมังกรหนึ่งตัวกลับมาที่หมู่บ้านที่สวีเสี่ยวเสี่ยวอยู่ กลิ่นอาหารลอยทะลุประตูออกมา พร้อมกับเสียงฉ่าๆ กลิ่นหอมฟุ้งไปทั่ว เป็นบรรยากาศของชีวิตที่คุ้นเคย
สีหน้าของสวีเสี่ยวเสี่ยวดูเหม่อลอย แววตาว่างเปล่า ฝีเท้าเริ่มช้าลงเรื่อยๆ
เมื่อออกจากลิฟต์มาถึงหน้าประตูบ้าน กลับไม่ยอมยื่นมือไปเคาะประตู