เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 226 ร่าเริงราวกับลูกกวางแรกเกิด
เสี่ยวเอไม่ได้ปรากฏตัวขึ้นโดยไม่มีเหตุผล ทุกครั้งไม่มากก็น้อยก็ต้องเกี่ยวข้องกับภารกิจอยู่บ้าง
แต่ครั้งนี้ดูเหมือนบทบาทที่เขาได้รับจะไม่อนุญาตให้เปิดเผยข้อมูลตามใจชอบ ต่อให้ถามระบบก็คงช่วยอะไรไม่ได้
ลู่เหยาแกล้งเอื้อมมือเข้าไปในกระเป๋า แล้วหยิบขนมหนัวหมี่ฉือห่อสวยน่ารักออกมาจากคลังเก็บของส่วนตัว ก่อนจะหันไปมองเจิ้งซือเหยาที่นั่งอยู่เบาะหลัง รอยยิ้มของเธออ่อนโยนและเจือความดีใจอยู่เล็กน้อย “ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอกันอีก กินขนมไหม?”
เจิ้งซือเหยาก็รู้สึกสนใจลู่เหยาเหมือนกัน เธอไม่ได้ยินเสียงในใจของผู้หญิงคนนี้จริง ๆ ส่วนหัวใจของศาสตราจารย์อันกลับเต้นผิดจังหวะไปเล็กน้อย
“ขอบคุณนะ” เจิ้งซือเหยารับขนมหนัวหมี่ฉือจากมือลู่เหยามาหนึ่งชิ้น พอเห็นบรรจุภัณฑ์ก็ยิ้มออกมา “นี่ใช่ขนมหนัวหมี่ฉืออารมณ์ดีที่กำลังดังมากในอินเทอร์เน็ตหรือเปล่า?”
ลู่เหยาพยักหน้า “กินแล้วอารมณ์ดีขึ้นจริง ๆ นะ”
น้ำฟองสบู่กับขนมหนัวหมี่ฉือจากศูนย์กวดวิชาวัยเด็กกำลังเป็นกระแสอย่างมากในอินเทอร์เน็ต ตอนเจิ้งซือเหยาเล่นเน็ตก็เห็นรีวิวมากมาย แต่เธอไม่คิดว่าผลิตภัณฑ์พวกนี้จะได้ผลจริง ๆ เกรงว่าจะเป็นแค่การปั่นกระแสแบบไม่สนใจอะไรทั้งนั้นอีกตามเคย
เจิ้งซือเหยาเพิ่งรู้จากห่อขนมว่าเป็นขนมหนัวหมี่ฉืออารมณ์ดี พอเห็นอีกฝ่ายมองมาอย่างคาดหวัง เธอก็ไม่สะดวกปฏิเสธ จึงค่อย ๆ ฉีกห่อขนมออก