เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 188 ฆาตกรก็คือเขา!
นี่คือขนมไหว้พระจันทร์รูปเข็มทิศของร้านกล่องสุ่ม ชิ้นนี้แทนชิงซาน
ช้อนเงินตัดลงไป แป้งด้านนอกนุ่มหนึบ ไส้สีเขียวอ่อนห่อถั่วสีแดงคล้ำอยู่เล็กน้อย กลิ่นหอมหวานปนกลิ่นชาจาง ๆ
รสชาติไม่หวานเลี่ยนอย่างที่ฉินหมิงเต๋อคิดไว้เลย แค่แตะลิ้นก็ละลาย หวานแต่ไม่เลี่ยน แถมเหมือนจะตักมาให้น้อยไปหน่อย
ฝ่าบาทประทับอยู่ข้าง ๆ เขาจะพูดได้อย่างไรว่ามันอร่อยมาก แถมยังกินไม่พอ อยากตักเพิ่มอีกสักหน่อย
เขาวางช้อนเงินลงอย่างเสียดาย แล้วยกขนมไหว้พระจันทร์ที่ตัดไปแค่คำเล็ก ๆ ขึ้นถวาย
ฮ่องเต้อู่ตี้ลองชิมไปคำหนึ่ง สีหน้าแทบไม่มีปฏิกิริยาอะไร หลังจากกินไปครึ่งชิ้นก็วางจานลง “เอามาอีกชิ้น”
คราวนี้ฉินหมิงเต๋อมีประสบการณ์แล้ว เขาเลือกกล่องใหม่ ใช้ช้อนเงินตัดและตักออกมาชิ้นใหญ่ พอเห็นว่าขนมไหว้พระจันทร์มีชั้นหนึ่งเป็นสีชมพูอ่อน ๆ ช้อนเงินกดลงไปแล้วเนื้อนุ่มเด้ง เขาก็จ้องดูอย่างตั้งใจ
ฮ่องเต้อู่ตี้ถาม “มีอะไร?”
ฉินหมิงเต๋อก้มตัวกราบทูล “ฝ่าบาท ขนมไหว้พระจันทร์ชิ้นนี้ดูเหมือนจะเป็นไส้เนื้อพ่ะย่ะค่ะ”