กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 ถ่ายโฆษณาเล็กๆ สักตัว
“กำลังดูอะไรกันอยู่หรือ?”
“หรือว่าร้านหนังสือมีหนังสือใหม่มา?”
“ไป ๆ ไปดูกัน”
นักศึกษาสองคนรีบเบียดเข้าไปในฝูงชน พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าร้านที่ปล่อยว่างมานานข้างร้านหนังสือหรงสี่ได้รับการตกแต่งใหม่หมดแล้ว
ผนังสีดำสนิทเป็นเงาวาว พื้นปูด้วยกระเบื้องสีเขียวอมดำผิวเรียบลื่นที่เพิ่งติดใหม่ ตรงกลางผนังมีส่วนที่โปร่งใสอยู่แผ่นใหญ่ มองทะลุเข้าไปเห็นข้างในร้านได้ด้วย ส่วนป้ายที่แขวนอยู่เหนือประตูก็ทั้งใหญ่ทั้งสะดุดตา
คนหนึ่งอดอ่านออกมาไม่ได้ว่า “‘โรงภาพยนตร์ข้ามกาลอวกาศของลู่เหยา’ นี่หมายความว่าอย่างไร?”
อีกคนพูดว่า “เมื่อเช้าข้าเดินผ่าน ยังไม่ใช่สภาพนี้เลย”