เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 123 เทพนิยายเรื่องสุดท้าย
หน้าร้านขนปุย
ลู่เหยายื่นป้ายพนักงานชั่วคราวให้หลัวหวน หลัวหวนรับมาแล้วมองอย่างไม่เข้าใจ “เอามาให้ทำไม?”
“คล้องไว้สิ จะเข้าร้านแล้ว” ลู่เหยาเดินไปข้างหน้า เตรียมเปิดประตู
หลัวหวนยกข้อมือขึ้นดูสร้อยข้อมือ บนป้ายเงินสลักชื่อเจ้าของร้านเอาไว้
จิ่งอวี้ซีเองก็มีสร้อยข้อมือแบบนี้อยู่เส้นหนึ่ง เพียงแต่สีเชือกที่ร้อยป้ายต่างจากของเขา
อย่างกับเล่นขายของ หลัวหวนแอบหัวเราะเยาะอยู่ในใจ ก่อนจะสวมสร้อยข้อมือเงียบ ๆ
พอเปิดประตู ลู่เหยาก็เดินเข้าไปก่อน “เมื่อวานร้านเพิ่งขยายพื้นที่เสร็จ แต่ละโซนมีอุโมงค์ใต้น้ำเชื่อมถึงกัน อวี้ซี เธอพาเด็กน้อยเดินเล่นตามสบายเลยนะ มีปัญหาอะไรก็ไปหาน้องจีหรือชิงเหม่ย ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ค่อยโทรหาฉัน”
ยังมีอีกโซนที่เธอยังไม่ได้ตรวจสอบ ต้องรีบไปดูให้เร็วที่สุด
ทันทีที่ก้าวเข้ามาในร้าน จิ่งอวี้ซีก็รู้สึกได้ว่าที่นี่ไม่เหมือนเดิมแล้ว