เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 99 ดอกไม้นี่ฟันเรียงสวยเชียว
“เธอเป็นอะไร?” ลู่เหยาไม่สนใจคำพูดถากถางของเด็กหนุ่ม แล้วถามขึ้นเอง
เสวี่ยเกอชะงัก ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเพื่อนยังหมดสติอยู่ เขาประคองจงหรูอิ๋งที่อ่อนแรงขึ้นมา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาแข็งกระด้าง “เรามาถึงร้านกล่องสุ่มแล้ว รีบตื่นสิ!”
จงหรูอิ๋งหน้าซีด เปลือกตาขยับนิด ๆ แต่ผ่านไปพักใหญ่ก็ยังไม่ฟื้น
เสวี่ยเกอทำอะไรไม่ถูก หลิงหลานบอกว่าถ้าหาร้านกล่องสุ่มเจอ ก็จะช่วยจงหรูอิ๋งได้
ทั้งที่มาถึงหน้าร้านแล้ว แต่อาการของเธอไม่ดีขึ้นเลย ยังดูเหมือนคนใกล้ตายเหมือนเดิม
“นี่ รีบตื่นสิ! ถ้าไม่ตื่น ข้าจะกัดเจ้าแล้วนะ” เสวี่ยเกอพูดแล้วอ้าปาก เผยให้เห็นฟันซี่เล็กถี่ที่เรียงกันเป็นระเบียบเหมือนฟันเลื่อย
จีเฟยหมิงนั่งอยู่ตรงประตู ไม่ไกลจากลู่เหยา ตอนแรกเขานึกว่ามีลูกค้ามา แต่พอเห็นฟันที่โผล่ออกมาตอนเสวี่ยเกออ้าปาก ก็รู้สึกเสียวหนังหัวขึ้นมานิด ๆ
เขาเคยเป็นทูตของเทพ ก่อนเทพจะดับสูญ เขาก็ต้องข้องเกี่ยวกับสิ่งประหลาดอยู่บ่อย ๆ
แต่สิ่งประหลาดในโลกของพวกเขายังดูอ้อมค้อมกว่านี้ ไม่ใช่ประเภทที่เผยความน่ากลัวออกมาตรง ๆ แบบนี้