เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 62 ไม่หรอก หลังฉันกว้างมาก
คาร์ลอสออกจากพระราชวังแล้วกลับไปที่วิหารทันที เขาสั่งให้อัศวินที่ตามมาถอยออกไป ก่อนเดินไปตามระเบียงอันเงียบสงบจนถึงส่วนลึกที่สุด
“ฮึกฮึกฮึก ฮึก ฮึกฮึกฮึก...”
คาร์ลอสยืนอยู่หน้าประตูวิหารบานใหญ่ ยังไม่ทันเข้าไปก็ได้ยินเสียงสะอื้นคร่ำครวญ
พอผลักประตูเข้าไป แสงจากตะเกียงที่ทำจากหินเวททั้งหมดก็สว่างขึ้นทันที โถงใหญ่ที่มืดสนิทสว่างจ้าราวกับกลางวัน คาร์ลอสก้าวเข้าไป
เสียงสะอื้น “ฮึกฮึก” หยุดไปชั่วขณะ ก่อนจะดังขึ้นกว่าเดิม
มุมปากคาร์ลอสยกขึ้นเล็กน้อย แล้วเดินไปยังส่วนลึกที่สุดของโถง
บนขั้นบันไดที่ก่อจากหินเวทสีขาว ตรงจุดสูงสุดมีกรงนกสีทองตั้งอยู่ใบหนึ่ง
ซี่กรงทุกซี่ฝังอัญมณีเวทไว้หลายเม็ด เชื่อมโยงเกี่ยวพันกันเป็นวงเวทซับซ้อน ขังสิ่งที่อยู่ในกรงไว้อย่างแน่นหนา
ในกรงนกสีทองอร่าม เมลูลู อัศวินภูต นั่งร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่บนชิงช้า