เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 สวนกุหลาบบนปลายนิ้ว
คุณนายซีเต๋อยืนอยู่หน้าร้านทำเล็บ เงยหน้ามองป้ายที่เขียนว่า ร้านทำเล็บลู่เหยา ชื่อแปลกจริง ๆ แต่ก็เข้าใจง่ายดี
แอนนี่ยังยืนนิ่งอยู่กลางถนน คุณนายซีเต๋อจึงหันไปเรียก “แอนนี่ เราถึงแล้ว”
แอนนี่ได้สติ แต่ในหัวยังคิดถึงปลายนิ้วที่เป็นประกายวิบวับ ความขุ่นเคืองที่ถูกคุณนายซีเต๋อฝืนใจพาออกจากบ้านก็ลดลงไปมาก เธอลากเท้าเดินตามเข้าไป
ในร้าน หลังจากมู่ซินออกไป ลู่เหยาก็คิดว่าคงไม่มีลูกค้ามาอีกแล้ว เธอเก็บโต๊ะให้เรียบร้อย แล้วหยิบวัตถุดิบที่ซื้อมาในช่วงสองวันนี้ออกมา จากนั้นก็หยิบสูตรกาวสำหรับมังกรโดยเฉพาะจากคลังเก็บของ ชั่งวัตถุดิบแต่ละอย่างตามปริมาณที่ระบุในสูตร ใส่ลงในถุงกระดาษที่พับเตรียมไว้แล้วเขียนกำกับให้เรียบร้อย
พอหาวัตถุดิบอีกสามอย่างได้ครบ ก็จะลองทำได้แล้ว
เธอเขียนชื่อวัตถุดิบที่ยังขาดลงในกระดาษแผ่นเล็ก ๆ โดยเน้นตรงดวงตาสัตว์อสูรระดับสิบสองจำนวนสิบคู่ไว้เป็นพิเศษว่าต้องไปซื้อที่ร้านสมุนไพรซีเต๋อ
เจ้าของร้านขายของชำบอกว่า สมุนไพรอีกสองชนิดอาจมีอยู่บนภูเขาแถวนี้ นักปรุงยาลี่ซิวอาจจะรู้ ลู่เหยาเลยกะว่าจะไปถามทีหลัง
ประตูร้านถูกผลักเปิดจากด้านนอก ลู่เหยาเงยหน้าขึ้น เห็นหญิงท่าทางสูงศักดิ์คนหนึ่งเดินเข้ามาพลางโบกพัดขนนก เธอรีบเลื่อนวัตถุดิบบนโต๊ะไปไว้ด้านข้าง แล้วลุกขึ้นต้อนรับ “สวัสดีค่ะ ถ้ามาทำเล็บ เชิญนั่งทางนี้ได้เลยค่ะ”
นี่เป็นเทคนิคการพูดที่แอบใช้ลูกเล่นนิดหน่อย ไม่ว่าลูกค้าจะมาทำเล็บหรือไม่ ลู่เหยาก็จะทักทายโดยถือไว้ก่อนว่าลูกค้ามาทำเล็บ