เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 สู้ให้เจ้าของร้านเป็นมังกรไปเลยยังดีกว่า
ฟีซาขมวดคิ้วแน่น กวาดตามองไปรอบ ๆ หนึ่ง สอง สาม... เก้า...
นอกจากเจ้าของร้านผมดำตาดำที่หน้าตาสวยสดใสคนนั้นแล้ว ในร้านนี้ก็มีแต่มังกร
ถึงส่วนใหญ่จะเป็นลูกมังกรที่ยังไม่โตเต็มวัย แต่จำนวนขนาดนี้ก็น่าตกใจเกินไปแล้ว
มังกรหวงถิ่นมาก นอกจากหุบเขามังกรแล้ว ก็ไม่เคยมีมังกรจำนวนมากขนาดนี้มารวมตัวกันที่ไหนมาก่อน
ถ้าเจ้าของร้านเป็นมังกรเสียเองยังจะดีซะกว่า
ฟีซาถอยหลังไปก้าวหนึ่ง แอบนึกเสียใจที่ตัดสินใจออกเดินทางครั้งนี้โดยไม่คิดให้ดี
จริง ๆ ระหว่างทางเธอก็คิดอยู่แล้วว่า เธอแค่เบื่อชีวิตที่จำเจในเมืองโอวนั่วตุน อยากหาเหตุผลสักอย่างให้ออกมาเที่ยวได้
ตอนเห็นเล็บของลี่ซิว ก็เหมือนมีข้ออ้างดี ๆ ที่ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรผ่านเข้ามาพอดี ฟีซาบอกตัวเองว่า ก็แค่แวะไปเที่ยวเมืองเล็ก ๆ ที่คนรู้จักอยู่สักวัน ต่อให้เที่ยวครั้งนี้ไม่ถูกใจนัก ก็ไม่ต้องผิดหวังมากมาย
น่าเสียดายที่ถึงจะเตรียมใจไว้แล้ว แต่ปลายทางของการเดินทางครั้งนี้กลับแย่ยิ่งกว่าที่เธอเผื่อใจไว้เสียอีก