เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 36 มีมังกรมากเกินขีดจำกัด
ลู่เหยาใช้เวลาแวะไปฝากเงินที่ธนาคารอยู่พักหนึ่ง เธอฝากสองแสนเข้าบัญชีที่ใช้จ่ายเป็นประจำ ส่วนอีกแปดแสนแบ่งฝากเข้าบัญชีธนาคารอีกสี่บัญชี กว่าจะเดินทางครบทั้งห้าธนาคารและมาถึงร้านก็เกือบสิบเอ็ดโมงแล้ว
เธอไปที่ร้านทำเล็บก่อน ตั้งใจว่าจะซื้อวัตถุดิบไปส่งที่ร้านของกินเล่น แล้วค่อยกลับมาเปิดร้านทำเล็บ
พอดึงประตูร้านเปิดออก ลู่เหยาก็ถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ยกมือขึ้นบังตา อะไรแวววาวจนแสบตาขนาดนี้?
“ในที่สุดก็เปิดร้านแล้ว!”
“เจ้าของร้านที่ฮาโรลด์พูดถึงคือเธอเหรอ?”
“คนต่างแดนผมดำตาดำ น่าจะเป็นเธอนั่นแหละ!”
ลู่เหยารอจนสายตาปรับได้แล้วค่อยลดมือลง หน้าประตูร้านมีเด็กหนุ่มเด็กสาวรุ่นราวคราวเดียวกับฮาโรลด์ยืนอยู่กลุ่มหนึ่ง สิ่งที่ส่องแสงแยงตาเธอก็คือสมบัติที่วางเรียงเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบอยู่หน้าประตู
ลองนับคร่าว ๆ น่าจะมีสักหกเจ็ดตะกร้า
พอได้ยินชื่อฮาโรลด์ ประกอบกับเห็นสมบัติกองอยู่บนพื้น ลู่เหยาก็พอเดาได้ว่าเด็กหนุ่มเด็กสาวกลุ่มนี้เป็นใครและมาทำอะไร