เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 เมื่อใจสงบ วิญญาณก็กลับคืน
บนจานชามกระเบื้องขาวเนื้อละเอียดวาดลายภูเขาเขียวไว้เพียงไม่กี่เส้น สีเข้มจางกำลังดี เห็นแล้วชื่นตาชื่นใจ
ท่านเทพมารพยักหน้าพลางจ้องมองชามข้าวต้มผักป่าชามโตตรงหน้า ข้างชามมีจานผักดองวางเคียงอยู่
ผักดองมีสองชนิด คือกระเทียมต้นหั่นเป็นท่อนสั้นๆ ขนาดเท่าปลายนิ้วก้อย กับแตงกวาดองที่หักแบ่งเป็นชิ้นเล็กๆ กลิ่นหอมสะอาดติดเปรี้ยวจางๆ
ถัดจากจานผักดองเป็นจานใส่แพนเค้กแป้งบางไส้แน่นสองชิ้น ความร้อนที่ระอุขึ้นมาส่งกลิ่นหอมฟุ้ง
ทางซ้ายมือยังมีถ้วยกระเบื้องมีฝาปิดอีกสองใบ ใบหนึ่งใหญ่ใบหนึ่งเล็ก
ท่านเทพมารไม่ได้สนใจถ้วยสองใบนั้น เขาคีบกระเทียมต้นขึ้นมาหนึ่งชิ้นแล้วส่งเข้าปากก่อน
เขาคีบส่วนปลายที่เป็นใบกระเทียมสีเขียวขึ้นมา เส้นเรียวเล็กสีเขียว ปลายเขียวมีแต้มแดงจางๆ เหมือนใบอ่อนของต้นท้อที่เพิ่งผลิในฤดูใบไม้ผลิ โคนใบเขียวขจี ส่วนปลายอมแดงนิดๆ
รสสัมผัสกรุบกรอบ กัดคำแรกจะเจอความเปรี้ยวที่กระตุ้นลิ้น ยิ่งเคี้ยวยิ่งหวาน สุดท้ายความเผ็ดก็แผ่ซ่านขึ้นมาบนลิ้น แถมยังมีกลิ่นหอมพิเศษบางอย่างออกมาด้วย
ท่านเทพมารนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง กลิ่นยี่หร่าสดนี่นา!