เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 พนักงานใหม่กับหัวหน้าขบวนรถ
สถานพักฟื้นจะส่งคนไข้มาที่ร้านอาหารวันละสิบคน ได้ยินจากเจ้าหน้าที่ดูแลว่าคนไข้ทุกคนที่ได้กินชุดอาหารสูตรพิเศษหายป่วยกันหมดแล้ว
ลูกอมผลไม้ที่ลู่เหยาส่งไปให้ได้ผลดีมาก พอคนไข้ได้กินลูกอม อาการป่วยก็ทุเลาลง ทุกคนเริ่มตั้งตารอวันที่จะได้มารักษาที่ร้าน
ช่วงพักกลางวัน หลังจากเพิ่งส่งคนไข้ที่มีภาวะสูญวิญญาณกลับไปหนึ่งกลุ่ม ลู่เหยาก็หันมาศึกษาเมนูใหม่ต่อ กลิ่นหอมจากในครัวลอยอบอวลไปทั่ว
ไป๋หมิง ซิ่งจื่อ และเสี่ยวเฉียยืนมุงดูอยู่ข้าง ๆ จุดประสงค์หลักก็เพื่อรอฉวยเศษอาหารที่เหลือมากินเล่นนั่นเอง
ชิงเดินเข้ามาในร้าน ไม่สนใจฉีเชินแม้แต่น้อย ตรงไปหยุดอยู่หน้าครัวแล้วเรียก “เจ้าของร้าน”
ลู่เหยาเงยหน้าขึ้น “ชิง ไม่ได้เจอกันตั้งนานนะ”
ลูกค้าคนแรกของร้านอาหาร ลู่เหยายังจำเขาได้ดี
เขาเคยมาที่ร้านครั้งสองครั้ง หลังจากนั้นเธอก็เห็นแต่ชายหนุ่มผมแดงที่เคยมาด้วยกัน
ชิงพยักหน้าเบา ๆ สายตาจับจ้องหม้อที่อยู่ตรงหน้าลู่เหยา “ช่วงนี้ผมยุ่งนิดหน่อย เลยไม่ได้แวะมา กินข้าวได้ไหมครับ?”