บทที่ 329 หนทางย่อมมีมากกว่าปัญหา

บทที่ 329 หนทางย่อมมีมากกว่าปัญหา

สีว่างประทับจูบเบาๆ ลงบนหน้าผากของอ้ายนีที่กำลังกึ่งหลับกึ่งตื่นด้วยความอ่อนเพลีย ช่วยดึงมุมผ้าห่มคลุมให้เรียบร้อย ก่อนจะแอบเดินจากไปเงียบๆ

โดยไม่ได้สังเกตเลยว่าสาวน้อยด้านหลังพลันลืมตาคู่งามทรงดอกท้อขึ้นมา แล้วแอบถอนหายใจยาวอย่างโล่งอกปนรู้สึกผิด

เขาเดินตามบันไดขึ้นไปยังชั้นสาม ตรงไปยังหน้าห้องนอนใหญ่ที่อยู่อีกฝั่ง แล้วบิดลูกบิดผลักประตูเข้าไป

ภายในห้อง สวี่โยวอิ๋งกำลังง่วนทำอะไรบางอย่างอยู่หน้าตู้ตรงมุมห้อง พอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวก็สะดุ้งตกใจ รีบหันกลับมาอย่างลุกลี้ลุกลน

พอเห็นว่าเป็นสีว่าง เธอก็ทำสายตาตัดพ้อพร้อมกับยู่ปากน้อยๆ อย่าว่าไปเลย ท่าทางแบบนี้เหมือนลูกพี่ลูกน้องของเธอไม่มีผิด