บทที่ 328 มิน่าล่ะเจ้านายถึงผอมขนาดนี้

บทที่ 328 มิน่าล่ะเจ้านายถึงผอมขนาดนี้

สีว่างถึงกับหน้าผากผุดเส้นดำเป็นพรืด

บรรดาสาวๆ ต่างมองโหยวเสวี่ยเหมิงด้วยสายตาแปลกประหลาด เมื่อครู่เพิ่งได้ยินเรื่องที่เธอปรารถนาอย่างแรงกล้าว่าจะต้องตอบแทนบุญคุณให้ได้ แต่ไม่นึกเลยว่าจะ...อืม ไม่เหมือนใครขนาดนี้

การเรียกคำว่าเจ้านายได้อย่างเป็นธรรมชาติขนาดนี้ แถมยังมีแววตาคลั่งไคล้ที่ไม่คิดจะปิดบังนั่นอีก ทำให้พวกเธอรู้สึกใจสั่นระรัวอยู่บ้าง

มีเพียงเยี่ยหลินซีที่มองผู้ศรัทธาอันบ้าคลั่งของพี่ชายอย่างนึกสนุก ดวงตากลมโตคู่นั้นเต็มไปด้วยความเอ็นดูและชื่นชม

สุดท้ายก็เป็นหลานซู่เสวี่ยที่มีอายุมากที่สุด ก้าวออกทำลายความเงียบอันแปลกประหลาดนี้

เธอแอมเบาๆ หนึ่งครั้ง แล้วเอ่ยขึ้นอย่างอ่อนโยน "เหมิงเหมิง ฉันจะแนะนำทุกคนให้เธอรู้จักนะ"

พี่สาวผู้ดูแลบ้านเริ่มแนะนำเยี่ยหลินซีก่อนเป็นคนแรก "ท่านนี้คือคุณนายใหญ่ เยี่ยหลินซี"