บทที่ 307 อ้ายรั่วหัวผู้เห็นเงินทองเป็นดั่งเศษดิน

บทที่ 307 อ้ายรั่วหัวผู้เห็นเงินทองเป็นดั่งเศษดิน

ผู้คนบนโต๊ะต่างพากันหันไปมอง เห็นเพียงชายวัยกลางคนที่ผมเริ่มแซมขาวคนหนึ่งเลี้ยวตรงทางเดิน แล้วสาวเท้าเดินตรงมาทางนี้

ด้านหลังของเขามีตู้เจี้ยนจวินที่ตีหน้าละเหี่ยใจเดินตามหลังมาห่างๆ

"อาเต๋อไห่" หยวนหัวไม่ได้ลุกขึ้นยืนด้วยซ้ำ เพียงแค่หันไปยิ้มทักทายอย่างสุภาพ

หยวนเต๋อไห่ไม่ได้ถือสา ในฐานะที่เป็นเพียงสายรองของตระกูลหยวน ฐานะของเขาย่อมสู้ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้อยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่เป็นฝ่ายเอ่ยปากขอเปลี่ยนตัวสักขีพยานเองหรอก

เขากวาดตามองทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนั้น ก่อนจะยิ้มแย้มเอ่ยขึ้นว่า

"งั้นฉันขอนั่งโต๊ะนี้เป็นเพื่อนหยวนหัวด้วยคนแล้วกัน!"

จากนั้นก็เลื่อนเก้าอี้แล้วนั่งลงข้างๆ หยวนหัวทันที