บทที่ 190 ให้รางวัลเขาอย่างสาสม

บทที่ 190 ให้รางวัลเขาอย่างสาสม

ท้องฟ้าที่มืดครึ้มหม่นหมอง ช่างเหมือนกับอารมณ์ของเซียวเจี้ยนชิวในยามนี้ไม่มีผิด

ผ่านไปเกือบหนึ่งเดือน ในที่สุดก็ยังถูกพวกเขากัดไม่ปล่อยจนตามเจอจนได้

การหลบหนีสุดท้ายก็ไร้ประโยชน์ ยังคงต้องออกไปเผชิญหน้าด้วยตัวเองอยู่ดี...

สายฝนเทกระหน่ำลงมาไม่ขาดสาย บนรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ GLC หรงหลิงจับจ้องกระจกบังลมหน้าที่ที่ปัดน้ำฝนกำลังปัดกวาดไปมาซ้ำๆ พลางขับรถไปข้างหน้าอย่างมั่นคง

เซียวเจี้ยนชิวเล่าเรื่องราวชีวิตของตัวเองคร่าวๆ ให้ฟัง หรงหลิงนึกไม่ถึงเลยว่าสาวมั่นมาดนิ่งผู้เปี่ยมด้วยความสง่างามคนนี้ จะเคยถูกพ่อแม่บงการชีวิตถึงขนาดนั้น

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง หรงหลิงก็เอ่ยปากขึ้นว่า "ขอโทษนะ ฉันช่วยอะไรไม่ได้มาก ได้แค่อยู่เป็นเพื่อนเธอเท่านั้น"