บทที่ 189 เงินมันหาได้ง่ายขนาดนั้นเสียที่ไหน

บทที่ 189 เงินมันหาได้ง่ายขนาดนั้นเสียที่ไหน

เมื่อเทียบกับค่ำคืนอันแสนสุขสบายและงดงามของสวี่หย่าอิ๋งแล้ว สีว่างกลับรู้สึกอึดอัดคับข้องใจเป็นพิเศษ

นมสดกับพี่สาวผู้ดูแลบ้านที่ได้ลิ้มรสความทรมานไปเมื่อวานต่างก็ล็อกประตูห้องกันแน่นสนิท เขาจึงทำได้แค่นอนคนเดียวอย่างจำใจ

ตื่นนอนตอนเช้าตรู่ สายฝนโปรยปรายพรำๆ ดุจเส้นไหม พร่างพรมลงมาจากฟากฟ้าอย่างแผ่วเบาอ่อนโยน

ไอร้อนมลายหายไปสิ้น กลิ่นอายดินปนเปกับกลิ่นหอมของผืนหญ้า ช่างสดชื่นเป็นพิเศษ

ทว่า สีว่างคงไม่สามารถไปออกกำลังกายในสวนได้แล้ว

เขาจึงย้ายไปออกกำลังกายที่ห้องฟิตเนสชั้นใต้ดินแทน