กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 181 ความเยาว์วัยไม่ร่วงโรย
เมื่อได้ยินคำซักไซ้ที่เสียมารยาทอย่างยิ่งนี้ ทุกคนในที่นั้นต่างขมวดคิ้วแล้วหันไปมองชุยเจี้ยนผิง ขณะเดียวกันในใจก็ผุดคำถามขึ้นมาว่า
หมอนี่ยังอยู่อีกเหรอ เมื่อกี้แทบไม่ได้สังเกตเห็นเลยด้วยซ้ำ
สวี่หย่าอิ๋งทั้งโมโหทั้งสงสัยในใจ นายเป็นใครกัน เกี่ยวอะไรกับนายด้วย อ้าปากก็พูดว่า "ผู้ชายคนอื่น" แล้วเหรอ
ขณะที่เธอกำลังจะอ้าปากพูด ซุนเฟยเฟยที่อยู่ข้างๆ ก็ก้าวออกมาก่อน ไอ้หมาเลียตัวดีนี่บังอาจมาดูหมิ่นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจของเธอ แถมยังเรียกของล้ำค่าที่เธอใฝ่ฝันอยากได้แต่ไม่มีปัญญาคว้ามาครองอย่างดูถูกดูแคลนว่าเป็น "ของพรรค์นี้" อีกงั้นเหรอ
"มองข้ามของพรรค์นี้ นายก็ซื้อสักสองสามชิ้นมาพิสูจน์ฝีมือหน่อยสิ"
"นาฬิกากับกำไลข้อมือนั่นราคาราวๆ สามแสนทั้งคู่ นายมีปัญญาซื้อชิ้นไหนได้บ้างล่ะ"