บทที่ 180 ฟังดูซิว่านี่มันภาษาคนหรือไง!

บทที่ 180 ฟังดูซิว่านี่มันภาษาคนหรือไง!

ซุนเฟยเฟยแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง

ตอนที่เห็นชุดเดรสผ้าไหมมัลเบอร์รีทิ้งตัวสวยชุดนั้น เธอก็รู้สึกแปลกๆ แล้ว สายตาสแกนไปทั่วทั้งร่างของสวี่หย่าอิ๋งตั้งแต่หัวจรดเท้า พยายามมองหาโลโก้แบรนด์

จนถึงขั้นมองข้ามถุงช้อปปิ้งในมือของเธอไป อีกทั้งมุมสายตาของเธอก็มองเห็นแค่ด้านข้างของถุงที่ไม่มีโลโก้เท่านั้น

เมื่อสำรวจบนชุดเดรสแล้วไม่เห็นอะไร ซุนเฟยเฟยจึงเบนสายตาไปที่รองเท้าส้นสูงของเธอ

สีดำเหมือนกัน ส้นรองเท้าก็เป็นดีไซน์ทรงดอกไม้ เห็นได้ชัดว่าเป็นคอลเลกชันเดียวกันกับชุดเดรส

ในที่สุด เธอก็เหลือบไปเห็นหมุดประดับอักษรหลุยส์ วิตตองที่ไม่สะดุดตาบนโบใหญ่หน้ารองเท้า จนแทบหน้ามืด