บทที่ 138 อย่ารบกวนความสุขของเธอ

บทที่ 138 อย่ารบกวนความสุขของเธอ

สีว่างอ้าแขนออกเล็กน้อย หวังเจียไน่ก็โผเข้าสู่อ้อมกอดอันอบอุ่นนั้นทันทีราวกับลูกนกบินกลับรัง

จากนั้นเธอก็เงยหน้าขึ้น คล้ายกำลังเรียกร้องหาบางสิ่งด้วยความเต็มใจ

เขาไม่ได้คิดจะเกรงใจ ถ่ายทอด 'ความคิดเห็น' ของตัวเองให้เธอฟังอย่างดุดัน

ขณะเดียวกันก็สัมผัสได้ถึงทักษะการใช้ภาษาอันไร้เดียงสาของนมสด รวมถึงความรักและความรู้สึกลึกซึ้งที่แฝงอยู่ภายใน ทำให้สีว่างลุ่มหลงอย่างถอนตัวไม่ขึ้น

เนิ่นนานผ่านไป ทั้งสองจึงค่อยๆ ผละออกจากกัน เส้นใยใสประกายหยาดเยิ้มทิ้งตัวลงมา

[ค่าความภักดีของหวังเจียไน่ +2]

สีว่างจ้องมองดวงตาของเธอด้วยความทะนุถนอม อุ้มเธอขึ้นมาในท่าเจ้าหญิงแล้วก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง

"คุณจะรังเกียจไหมว่าฉันไม่สะอาด?"

หวังเจียไน่คล้องคอเขาไว้ จู่ๆ ก็เอ่ยถามขึ้นมา สายตาหลบวูบไปเล็กน้อย