บทที่ 81 ปี่เซียะจักรกล

บทที่ 81 ปี่เซียะจักรกล

สีว่างลงครัวด้วยตัวเอง ทำอาหารกลางวันมื้อใหญ่สุดอลังการ

เยี่ยหลินซีที่เก็บตัวอยู่ในห้องแล็บมานานกว่าสองเดือน อยากกินจนแทบทนไม่ไหวมาตั้งนานแล้ว เธอกินเข้าไปยกใหญ่ จากนั้นก็เริ่มสะลึมสะลืออยากนอน

สีว่างรู้ดีว่าเธอต้องยุ่งจนดึกดื่นทุกวัน จิตใจจึงเหนื่อยล้า ช่วงเช้าตลอดทั้งครึ่งวัน เธอมักจะซุกตัวอยู่ในอ้อมอกและพิงไหล่เขางีบหลับอยู่บ่อยๆ

เขาเลยถือโอกาสอุ้มสาวน้อยโลลิผู้นุ่มนิ่มน่าทะนุถนอมกลับไปนอนกลางวันในห้องนอนของตัวเอง

เมื่อได้นอนลงบนเตียงใหญ่ที่นุ่มสบาย เยี่ยหลินซีก็มุดเข้าสู่อ้อมกอดของเขาแล้วผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็ว ขนตายาวงอนสั่นไหวน้อยๆ มุมปากยังประดับไว้ด้วยรอยยิ้มบางๆ

ส่วนสีว่างกลับไม่รู้สึกง่วงเลยแม้แต่น้อย เรื่องราวทั้งหมดเมื่อช่วงเช้าถาโถมเข้าใส่เขาอย่างจัง จนถึงตอนนี้จิตใจจึงยังคงตื่นเต้นคึกคักอยู่