กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 80 หิวแล้ว
เยี่ยหลินซีมองปราดเดียวก็รู้ถึงความรู้สึกของสีว่าง เธอแนบหน้าผากของทั้งสองเข้าด้วยกัน แล้วเอ่ยปลอบเสียงเบา "ไม่ต้องรู้สึกผิดหรอก หลายปีมานี้นายก็เหนื่อยเหมือนกัน รสชาติของการรักแต่ไม่อาจสมหวัง เราสองคนก็เหมือนกันนั่นแหละ"
สีว่างมองยัยตัวแสบที่มักจะใช้น้ำเสียงแบบยัยเด็กปากร้ายมากลบเกลื่อนความในใจของตัวเอง ยามเมื่อเธอเผยความอ่อนโยนเช่นนี้ออกมา แม้ภายนอกเขาจะยิ้มรับ แต่ในใจกลับยิ่งรู้สึกอึดอัดแน่นหน้าอก
"อ๊ะ! เมื่อกี้ฉันลืมยื่นข้อเสนอสองข้อก่อนเลย ทั้งหมดเป็นความผิดของนาย!" เยี่ยหลินซีเริ่มเปลี่ยนเรื่อง
"เธอจะขอเมื่อไหร่ก็ได้ทั้งนั้นแหละ ฉันเคยปฏิเสธเธอที่ไหนกัน"
"ได้เลย! ข้อแรก ต่อไปใครที่คิดจะ 'เข้าทีม' ต้องพามาให้ฉันเจอก่อน ฉันต้องดมกลิ่นดูให้แน่ใจก่อนว่าไม่มีปัญหาถึงจะผ่าน"