บทที่ 40 ความคิดเริ่มมโนเตลิดไปไกล...

บทที่ 40 ความคิดเริ่มมโนเตลิดไปไกล...

เมื่อมองส่งอีกฝ่ายจากไป เซียวเจี้ยนชิวก็ถามขึ้นด้วยความไม่เข้าใจอยู่บ้าง "คุณสีคะ แค่นี้ก็ยืนยันได้แล้วเหรอคะว่าเธอไม่มีปัญหา ไม่ต้องตรวจสอบประวัติเหรอคะ"

นิ้วเรียวยาวของสีว่างเคาะลงบนโต๊ะเบาๆ ก่อนจะเอ่ยอย่างเรียบเฉย "ข้อแรก เงินแค่นี้ไม่ได้มากมายอะไร ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาไปตรวจสอบประวัติ"

เลขาฯ สาวตัวน้อยรู้สึกเหมือนจิตใจถูกทำร้ายอย่างรุนแรง เงินตั้งห้าหกหมื่นหยวน! ตัวเธอทำงานมาตั้งสองปียังเก็บได้ไม่ถึงครึ่งเลย

"ข้อสอง พวกที่มีจุดบกพร่องทางร่างกายหรือมีโรคภัยไข้เจ็บที่ต้องรักษา วิธีตัดสินที่ง่ายที่สุดก็คือดูว่าอีกฝ่ายยินยอมให้จ่ายเงินเข้าบัญชีโรงพยาบาลโดยตรงไหม