กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 39 เลขาฯ ตัวน้อยเข้าประจำที่
"ฉันไม่มีทางขายตัวเด็ดขาด!" เซียวเจี้ยนชิวอารมณ์พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที คิ้วเรียวคมปลาบดั่งใบมีด ดวงตาแดงก่ำจ้องเขม็งไปยังสีว่างด้วยความโกรธ
"ถ้าฉันยอมทำแบบนั้น ฉันก็มีเงินไปนานแล้ว! ไม่ต้องบากหน้ามาขอร้องคุณหรอก!"
"เอ่อ..." เมื่อเห็นสายตาของผู้คนรอบข้างที่หันมามองด้วยความสนใจ สีว่างที่พยายามรักษาความสุขุมเอาไว้ก็ถึงกับหลุดฟอร์ม เขาเผยสีหน้ากระอักกระอ่วนออกมาเล็กน้อย ก่อนจะรีบกระซิบอธิบาย
"คุณอย่าเพิ่งตื่นตูมสิ ผมไม่ได้หมายความว่าจะให้คุณไปขายตัวสักหน่อย นี่มันงานสุจริต เป็นงานโปร่งใสขาวสะอาดล้วนๆ เลยนะ!"
เซียวเจี้ยนชิวผ่อนคลายลงบ้างเล็กน้อย แต่ก็ยังคงเหมือนลูกแมวขนพองที่มองอีกฝ่ายด้วยความระแวดระวัง