บทที่ 24 ความในใจของอวี๋เป้ยเป้ย

บทที่ 24 ความในใจของอวี๋เป้ยเป้ย

"นี่ไม่ใช่สองดาวมหาวิทยาลัยประจำหอเราหรอกเหรอเนี่ย บังเอิญจังเลยนะ!"

เสียงที่คุ้นเคยดังมาจากด้านหลัง อวี๋เป้ยเป้ยและอ้ายนีหันกลับไปมอง

ปรากฏว่าเป็นเหลยเสี่ยวอิ๋งที่สวมชุดเดรสเกาะอกสีดำ ดัดผมลอนใหญ่สีน้ำตาลแดง แต่งหน้าจัด ยืนควงแขนคุณลุงวัยกลางคนรูปร่างเตี้ย อ้วน น่าเกลียด ที่ตัวยังไม่สูงเท่าเธออยู่ตรงนั้น

เมื่อคืนเธอไม่ได้กลับหอพัก อ้ายนีกับอวี๋เป้ยเป้ยจึงไม่คิดว่าจะมาเจอกันที่นี่

แม้น้ำเสียงของเธอจะแฝงแววเยาะเย้ยถากถาง แต่เห็นแก่ความเป็นเพื่อนร่วมห้อง ทั้งสองจึงทักทายกลับไปอย่างเย็นชา

ใบหน้าของคุณลุงวัยกลางคนยิ่งซีดเซียวลงไปอีก เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสองสาวงามระดับดาวมหาวิทยาลัยที่ดูดีกว่าแฟนเด็กข้างกายหลายขุม เขาได้แต่ฝืนยิ้มออกมาอย่างหมดเรี่ยวแรง