บทที่ 16 จอมมารเพื่อนวัยเด็ก

บทที่ 16 จอมมารเพื่อนวัยเด็ก

แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามาในห้อง สีว่างค่อยๆ ลืมตาขึ้น มองดูเวลา ตอนนี้ 7 โมงเช้า

เมื่อคืนเขานอนหลับไปตั้งแต่ยังไม่ถึง 5 ทุ่ม การนอนหลับเต็มอิ่ม 8 ชั่วโมงทำให้ร่างกายทุกส่วนเปี่ยมไปด้วยพลัง

พอนึกย้อนไปถึงช่วงเวลา 1 ปีที่ผ่านมาที่ต้องขับรถรับจ้างผ่านแอปจนถึงดึกดื่นค่อนรุ่ง แถมพอกลับถึงบ้านก็นอนไม่ค่อยหลับและฝันเยอะอยู่บ่อยๆ การได้นอนหลับสนิทตลอดสองสามวันนี้ช่างต่างกันราวฟ้ากับเหวจริงๆ

สภาพจิตใจที่เปี่ยมล้น บวกกับค่าพลังจิตที่เพิ่มขึ้นมา 2 แต้ม ทำให้สมองของเขาราวกับได้เกิดใหม่อีกครั้ง

เขาเปิดผ้าม่านออกเสียงดัง “พรึ่บ” ปล่อยให้แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาจนทั่วห้อง

สีว่างสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด จู่ๆ ก็เกิดความรู้สึกอยากออกกำลังกายขึ้นมา