บทที่ 3 ความปรารถนาของปูอลาสก้า

บทที่ 3 ความปรารถนาของปูอลาสก้า

ชายอ้วนท่าทางซอมซ่อตรงหน้า จ้องมองปูอลาสก้าตัวที่คึกคักที่สุดในตู้กระจกมาได้หนึ่งนาทีเต็มแล้ว

บริกรเริ่มหมดความอดทนจึงเอ่ยขึ้นว่า "พี่ชาย ถ้าชอบก็เปิดตัวน้องเลยสิครับ! แค่ 1,188 คืนนี้ก็ได้ครอบครองมันแบบเต็มๆ แล้ว"

สีว่างเหลือบมองเจ้าหมอนี่ที่คิดจะสอบปริญญาโทแวบหนึ่ง ก่อนจะเบนสายตากลับไปยังตู้กระจกอาหารทะเล

เมื่อก่อนเขาไม่มีทางมายืนจ้องอาหารทะเลราคาแพงพวกนี้แน่ เช่นเดียวกับที่ไม่มีทางเดินเข้าช็อปแบรนด์เนมด้วยตัวเอง

ไม่ใช่ว่าไม่มีปัญญาซื้อแอร์เมส แต่เป็นเพราะพินตัวตัวคุ้มค่าคุ้มราคากว่าต่างหาก

แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกัน เพราะตัวมันเขียวปี๋ไปหมดแล้ว...

ในครรลองสายตาของเขา ปูอลาสก้าตัวนั้นกำลังแผ่แสงสีเขียวจางๆ ออกมาทั่วร่าง