กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 60 พายุฝนใกล้เข้ามา
ทุกคนมองตามร่างที่โดดเดี่ยวของซุนเฉิงที่ค่อย ๆ เดินห่างออกไปในทุ่งกว้างอันเวิ้งว้าง จนกระทั่งกลายเป็นเพียงจุดเล็ก ๆ และหายลับไปที่เส้นขอบฟ้า
“ไปกันเถอะ เราควรออกเดินทางได้แล้ว!” ฉู่เทียนคั่วละสายตากลับมาแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ขบวนรถหวังหยางเริ่มออกเดินทางอีกครั้ง โดยมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือตามถนนที่ผุพัง
อากาศเย็นลงอย่างเห็นได้ชัด ผู้รอดชีวิตที่ขี้หนาวบางคนเริ่มรื้อเสื้อนอกออกมาสวมใส่แล้ว
ท้องฟ้ามืดครึ้มและเต็มไปด้วยเมฆสีเทาตะกั่วที่สะสมตัวอยู่ตลอดเวลา มันกดทับลงมาบนเส้นขอบฟ้าอย่างหนักอึ้ง แฝงไปด้วยความอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก
สภาพอากาศที่มืดครึ้มและกดดันเช่นนี้ดำเนินมาสิบกว่าวันแล้ว ไม่มีวี่แววว่าจะท้องฟ้าเปิดเลยแม้แต่น้อย
……