Chapter 0059

ตอนที่ 59 ผู้เร่ร่อน

ท้องฟ้าดูราวกับถูกปกคลุมด้วยผืนผ้าสีดำหนาทึบ มันกดทับลงมาอย่างมืดครึ้มจนมองไม่เห็นแสงอาทิตย์แม้แต่น้อย

ขบวนรถยังคงเคลื่อนที่ต่อไปภายใต้ม่านสวรรค์ที่น่าอึดอัดนี้ จนกระทั่งเวลาหนึ่งทุ่มที่ท้องฟ้ามืดสนิท พวกเขาจึงหยุดพักในพื้นที่ราบที่ค่อนข้างกว้างขวางเพื่อตั้งค่าย

หลังมื้อเย็น แสงไฟในห้องนั่งเล่นของรถบ้านผู้นำขบวนก็สว่างขึ้น

ฉู่เทียนคั่วกางสมุดบันทึกของขบวนรถที่ขอบเริ่มสึกกร่อนออกมา ปลายปากกาเขียนลงบนกระดาษจนเกิดเสียงดังซ่า ๆ เพื่อบันทึกเหตุการณ์ที่พบเจอในห้างสรรพสินค้าแห่งนั้น

ความแปลกประหลาดในครั้งนี้ไม่เหมือนที่ผ่านมา พวกเขาถึงกับมองไม่เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของมันด้วยซ้ำ ก็ถูกบีบให้ต้องถอยออกจากห้างสรรพสินค้า