กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจี่ยน่าจี้ตื่นนอนตอนแปดโมงกว่า เพราะเมื่อวานเขาเล่นดึกไปหน่อย
เขาหันไปมองทางที่พี่ชายนอนอยู่ แล้วก็เป็นอย่างที่คิด พี่ชายไม่อยู่แล้ว
หลังลุกจากเตียง เขาก็วิ่งพรวดไปยังห้องน้ำอย่างรวดเร็ว พร้อมได้ยินเสียงยายดังมาจากด้านหลัง
“ช้า ๆ หน่อย เดี๋ยวล้มนะ”
สำหรับเจี่ยน่าจี้แล้ว เฉินลี่น่าบางครั้งก็รู้สึกว่าดูแลไม่ทัน เขาวิ่งซุกซนไปทั่วราวกับลิงน้อย เหมือนแม่ของเขาไม่มีผิด
“ยาย วางใจได้เลย!”
เจี่ยน่าจี้ตอบโดยไม่หันกลับมา “ล้าง ๆ ถู ๆ แปรง ๆ!” 0^)
มืออีกข้างที่ว่างอยู่ก็โบกไปมาไม่หยุด
หลังล้างตัวเสร็จ เจี่ยน่าจี้ก็ออกมาพูดกับยายว่า
“ยาย ไปกินข้าวกัน”