กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจี่ยฉีอี้นอนจนหลัง 7 โมงจึงตื่น
เมื่อเห็นน้องชายในเตียงไม้เล็กข้าง ๆ ยังหลับอยู่ เขาก็ไม่ได้รบกวน เพิ่งปีนลงจากเตียงก็ได้ยินเสียงตา
“ฉีอี้ ตื่นแล้วเหรอ ให้ตาพาไปล้างหน้าล้างตาไหม”
“ไม่ต้องหรอกตา ฉันไปเองได้”
เจี่ยฉีอี้พูดพลางเดินเข้าไปในห้องล้างหน้าล้างตาที่เป็นของพี่น้องสองคนโดยเฉพาะ
ไม่ว่าจะเป็นผ้าขนหนูผืนเล็ก แปรงสีฟันขนนุ่ม หรืออุปกรณ์ล้างหน้าล้างตาอื่น ๆ ต่อให้แขนขาของพวกเขาสั้น ก็หยิบถึงได้
ตายังคงไม่วางใจทุกครั้ง ตอนนี้จึงยืนมองเขาอยู่ข้าง ๆ เช่นกัน
หลังล้างหน้าล้างตาเสร็จอย่างคล่องแคล่ว เจี่ยฉีอี้ก็เดินออกมาจากห้องล้างหน้า:
“ตา ฉันล้างเสร็จแล้ว”
“โอ๊ย เด็กดีจริง ๆ ฉีอี้ ตาจะพาลงไปกินข้าวก่อน รอสักหน่อยยายจะพาน้องชายของเธอลงไป”