เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เอ๊ะ พี่เจี่ย ลูกคุณยังเล็กขนาดนี้ เล่นหมากรุกเป็นด้วยเหรอ” เฉินเสี่ยวเฟิงเดินมาถึงห้องรับแขกพอดี แล้วเห็นเด็กน้อยสองคนกำลังเล่นหมากรุก
“ฮึ ถ้านายชนะหลานชายฉันได้ ฉันจะให้เสี่ยวไห่ทำอาหารให้นายโดยเฉพาะเลย!” เจินฟู่กุ้ยไม่พอใจนัก จะมาดูแคลนหลานชายสุดที่รักสองคนของเขาหรือ
“คุณอาพูดจริงเหรอ” ดวงตาของเฉินเสี่ยวเฟิงเป็นประกาย เขาสนใจแค่ว่าพี่เจี่ยจะทำอาหารให้
เขาเพียงมองเด็กน้อยสองคนเล่นหมากรุกอยู่ห่าง ๆ ไม่ได้เข้าไปดูใกล้ ๆ จึงคิดว่าแค่เล่นสนุกกัน
แบบนี้ก็ชนะขาดลอยไม่ใช่หรือ ถึงเขาจะยังไม่ถึงระดับมืออาชีพ แต่ก็เล่นเป็นอยู่บ้าง จะกลัวเด็กสองคนทำไม
“แน่นอน เสี่ยวไห่ นายว่าไงล่ะ!” เจินฟู่กุ้ยมีสีหน้าดูแคลน หลานชายของเขาเคยเล่นงานเจ้าของโรงหมากรุกใหญ่สองแห่งมาจนหมดสภาพ
เฉินเสี่ยวเฟิงจ้องเจี่ยฝูไห่ตาเป็นประกาย