กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กลับมาถึงใต้ตึกบ้านอย่างปลอดภัยตลอดทาง
แต่ครั้งนี้ เจี่ยฝูไห่ตระหนักถึงข้อเสียของการที่หมู่บ้านจัดสรรโด่งดัง
ตอนนี้เจอใครก็ต้องทักทาย
ต่อให้เอากล่องมาบังก็ไม่ช่วย
พอถึงชั้นของตัวเอง
“พี่เจี่ย คุณดังแล้วนะ” เฉินเสี่ยวเฟิงพูดพลางยิ้มกริ่มอยู่ข้าง ๆ เขาเห็นรอยยิ้มฝืน ๆ ของเจี่ยฝูไห่แล้วแทบอยากหัวเราะตาย
“ซวยแล้ว ต่อไปจะไปเล่นอะไรที่สวนไป๋หูวะ” เจี่ยฝูไห่รู้สึกอึดอัดจริง ๆ ครั้งนี้เขาอึดอัดจริง ๆ
“ไม่เป็นไรหรอกพี่ไห่ เราไปไกลกว่านี้หน่อยก็ได้” เจินหลินน่าไม่ใส่ใจนัก แถวนี้ก็ไม่มีอะไรน่าสนุกอยู่แล้ว