เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 236 วางแผน
การสัมมนาวิชาการที่กว่างโจวจัดขึ้นเป็นเวลา 3 วัน
ทันทีที่การสัมมนาสิ้นสุดลงหลังผ่านไป 3 วัน ซูจิ่นเหนียนไม่ได้เดินทางกลับปักกิ่งพร้อมกองกำลังใหญ่ แต่ลากกระเป๋าหนังใบหนึ่งไปเซินเจิ้นตามลำพัง
ทันทีที่รถไฟเข้าสู่หลัวหู ท้องฟ้าด้านนอกก็เปลี่ยนไปเป็นคนละแบบ
สองข้างทางรถไฟเต็มไปด้วยพื้นที่ก่อสร้าง
รถดันดิน ปั้นจั่นก่อสร้าง และนั่งร้านเรียงต่อกันเป็นผืนกว้าง กองดินเหลืองสูงราวกับภูเขาลูกเล็ก ๆ คนงานที่เปลือยท่อนบนแบกถุงปูนวิ่งไปมา ผิวของพวกเขาคล้ำเกรียมจากแดด อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวทะเล ฝุ่นปูน และบรรยากาศคึกคักที่บรรยายไม่ถูก ทุกแห่งกำลังเริ่มก่อสร้าง ทุกแห่งมีควันลอยขึ้น ราวกับมีมือใหญ่ที่มองไม่เห็นกำลังขุดเมืองทั้งเมืองออกมาจากผืนดินรกร้างแห่งนี้
ซูจิ่นเหนียนเกาะขอบหน้าต่างรถไฟมองอยู่ครู่หนึ่ง
เสี่ยวจิ่วส่งเสียงจึ๊กในหัวของเธอ “เจ้านาย ที่นี่มีพลังหยางแรงมาก ทุกแห่งมีกลิ่นเงินลอยฟุ้งไปหมด”
“ใช่” ซูจิ่นเหนียนยิ้ม “ทุกแห่งล้วนเต็มไปด้วยโอกาส”
รถไฟเข้าสถานี